Disco

De nieuwe tentoonstelling DISCO is een zinderende ode aan deze iconische muziekstroming. Ontstaan in de twintigste eeuw, in de underground clubs van New York, groeit disco in de jaren ‘70 uit tot een beweging waarin vrijheid, inclusiviteit en zelfexpressie centraal staan. 

Beweeg je dansend door honderden disco-tracks, video’s, kunst, mode en design, en ervaar zelf de verbindende kracht van disco. Met werk van Andy Warhol, Keith Haring, Kwame Brathwaite, Michael Abramson, Meryl Meisler en nog vele anderen. Vanaf 9 oktober 2026 t/m 22 augustus 2027.

Deze tentoonstelling is een overname van Musée de la Musique – Philharmonie de Paris. De expositie was daar in 2025 van 14 februari tot 17 augustus te zien. 

De tentoonstelling laat zien hoe disco verbonden is met grote maatschappelijke veranderingen. Disco veranderde niet alleen de muziek en het nachtleven, maar speelde ook een belangrijke rol in de emancipatie van Afro‑Amerikanen, Latijns‑Amerikanen, vrouwen en queer- en transpersonen. In clubs vonden zij ruimte om zichtbaar te zijn, zichzelf te uiten en elkaar te steunen. Op de dansvloer gold één regel: je kwam om te dansen en jezelf te zijn.

De Black is Beautiful-foto’s van Kwame Brathwaite laten trots en schoonheid zien, en portretten van performers laten zien hoe disco hielp bij nieuwe vormen van zelfexpressie. Vrouwelijke artiesten, vooral Afro‑Amerikaanse zangeressen, speelden een grote rol. Hun muziek over onafhankelijkheid en zelfvertrouwen sloot aan bij feminisme en werd belangrijk binnen de LHGBTQ+-gemeenschap.

Activistische posters van Faith Ringgold verbinden disco met politieke strijd. Objecten zoals een vroege regenboogvlag en historisch beeldmateriaal laten zien hoe discoclubs belangrijk waren voor de LGBTQ+-beweging. 

De tentoonstelling laat zien hoe het typische discogeluid ontstond: van de vaste four‑on‑the‑floor-beat tot strijkers, blazers en synthesizers. Je ziet originele apparatuur, zoals een MiniMoog‑synthesizer en een Roland‑drumcomputer, en een gesigneerde gitaar van Nile Rodgers. Ook ontdek je hoe de 12‑inch single dj’s meer vrijheid gaf en langere dansnummers mogelijk maakte. In een interactieve installatie kun je zelf een remix maken.

Vanaf de late jaren zeventig groeit disco wereldwijd. Europa ontwikkelt een eigen elektronische stijl, en ook in Nederland wordt disco populair dankzij tv‑programma’s zoals Toppop en discotheken. Posters, mode en archiefmateriaal laten zien hoe disco hier uitgroeide tot een brede muziekstroming en de basis vormde voor latere dancemuziek. Hoe disco nog steeds terug te vinden is in hedendaagse (pop)muziek, ervaar je via de playlist die aan het einde van de expo te horen is. 

Foto van de tentoonstelling in Philarmonie de Paris ©Joachim Bertrand