
In de installatie De Tafel nemen we een alledaags en herkenbaar object als uitgangspunt: een tafel. Een tafel is meer dan een meubelstuk. Het is een plek waar mensen elkaar ontmoeten, samen eten, lachen, verhalen vertellen en tradities doorgeven. In veel culturen staat de tafel symbool voor verbondenheid en gastvrijheid, maar ook voor wat verloren is gegaan door conflict, ontheemding en onderdrukking.
We vertellen hier een verhaal voorbij, en ondanks, apartheid. Het gaat niet om veerkracht als prestatie, maar om het recht om gewoon te leven — met toegang tot voedsel, water, land en gemeenschap. Palestina is in deze installatie het vertrekpunt. Eeuwenlang was het een vruchtbare handelsregio, bekend om zijn wijnstokken, graan, olijven en specerijen. Deze overvloed leeft voort in recepten, smaken en rituelen die nog altijd deel uitmaken van de cultuur, ook al worden ze bedreigd door blokkades, landverlies en gebrek aan toegang tot water.