Hoe stel je vrede voor jouzelf voor als de massamoord op jouw mensen niet is erkend? Als je afkomstig bent uit de laatste genocide uit Europa?
Wat als wereldwijde oorlogs-onrust de spanning in jezelf opnieuw aanwakkert?
Hoe neem je dan ruimte in met collectief trauma in je borst?
We herdenken het genocidale geweld tegen Bosnische moslims en Kroaten in Prijedor in de jaren ’90. We spreken over silencing en over de doorwerking van geweld naar volgende generaties — over leven met onafgemaakte wonden terwijl nieuwe geopolitieke dreiging dichterbij komt. Nu de noodpakketten in Nederland weer op de mat liggen en waarschuwende speeches van politieke leiders opnieuw het nieuws vullen.
De maatschappelijke onwetendheid over eerder genocidaal geweld is een trigger wanneer nieuwe onrust gebeurt. Het voelt als zout op oude wonden die opnieuw worden opengereten. Er is veel om over na te denken.
In dat licht staat de herdenking: een middag ter nagedachtenis aan de geplande massamoord op Bosnische moslims en Kroaten in de regio Prijedor in de jaren ’90. We staan stil bij onafgemaakte wonden, omdat elke traan die uit onrecht is gehuild het verdient om getroost te worden.
De serie Imagine Peace is waar Wereldmuseum laat zien dat vrede begint met rechtvaardigheid — en dat verbeelding een noodzakelijke stap is naar verandering. Het is het programmalabel van Wereldmuseum waarin vrede wordt verkend als een actieve, rechtvaardige en collectieve praktijk.
Via gemeenschap, kunst en cultureel erfgoed brengt Imagine Peace mensen samen rond actuele en urgente geopolitieke kwesties zoals oorlog, apartheid, ongelijkheid, verlies en herstel.